We zijn er voor je  

Eenzaamheid

Koning Willem-Alexander sprak niet voor niets in zijn toespraak op 20 maart j.l. over eenzaamheid. Door alle maatregelen heb je misschien minder contact met andere mensen dan je wenst of mis je praktische hulp. Eenzaamheid gaat gepaard met kenmerken als negatieve gevoelens van leegte, verdriet, angst en zinloosheid en met lichamelijke of psychische klachten. Gelukkig zijn er diverse hulplijnen die je kunt bellen om je minder eenzaam te voelen.

Het coronavirus kunnen we niet stoppen, het eenzaamheidsvirus wel – Koning Willem-Alexander

Door het coronavirus krijgen met name ouderen minder bezoek. Dat is niet alleen zo voor ouderen die in een zorginstelling leven, maar ook voor ouderen die zelfstandig wonen. Familie komt niet of minder langs en de praktische hulp is vaak weggevallen.

Daarnaast zijn er ook kinderen en volwassen die binnen een instelling wonen en die hun familie niet kunnen zien. En er zijn mensen waarbij de dagbesteding is weggevallen en daarmee ook de structuur en de sociale contacten. Er zijn ook mensen die nu weer volledig de zorg voor een ziek of gehandicapt kind dragen. Deze mantelzorgers kunnen overbelast raken en weinig tijd en energie hebben om hun sociale contacten te onderhouden. 

Wat eenzaamheid is, hoe het voelt en wat het met je doet is voor iedereen anders. De een heeft meer betekenisvolle relaties of een groter sociaal netwerk nodig dan de ander. Het is niet aan mensen te zien of zij zich eenzaam voelen. Er wordt weinig over gepraat. Het kan voelen als eigen falen als je eenzaam bent. Daarom is het goed om scherp te zijn op signalen die kunnen wijzen op eenzaamheid: 

Lichamelijke signalen, zoals: 

  • verslechterde zelfzorg
  • vermoeidheid
  • hoofdpijn
  • verhoogde spierspanning
  • gebrek aan eetlust

Psychische signalen, zoals:

  • negatief zelfbeeld en weinig zelfvertrouwen
  • gevoelens van zinloosheid en uitzichtloosheid
  • gevoelens van verlatenheid
  • teleurstelling
  • verdriet
  • boosheid
  • verlies van vertrouwen in andere mensen

Als de situatie lang aanhoudt, kunnen mensen angstig, somber, depressief of fysiek ziek worden. (Bron: www.eentegeneenzaamheid.nl)

Eenzaamheid is een rotgevoel. Zorgen dat je onder de mensen bent kan soms even helpen. Maar voor wie zich vaak en sterk eenzaam voelt is dat niet genoeg. Eenzaamheid gaat niet vanzelf over maar je kan er meestal wel iets aan doen!

Bijvoorbeeld door te proberen nieuwe contacten aan te gaan. Of door bestaande contacten te verbeteren. Is dit makkelijk? Voor de een misschien, maar voor veel mensen niet. Het is een kwestie van volhouden en vaak meerdere stappen zetten – tot de juiste stap gevonden is. In deze ervaringsverhalen lees je hoe mensen met hun eenzaamheid omgaan.

Eenzaamheid is iets waar je zelf mee aan de slag moet gaan. Hulp van de omgeving kan helpen, maar uiteindelijk moet je zelf proberen de eenzaamheid te doorbreken. Zonder eigen inzet en motivatie lukt het niet. Al is het alleen maar omdat anderen van buitenaf niet kunnen zien dat je je eenzaam voelt. Lees hoe je zelf aan de slag kunt gaan

Iedereen kan iets doen tegen eenzaamheid. Door contact te leggen met iemand van wie je vermoedt dat hij of zij weinig betekenisvolle contacten heeft en zich eenzaam voelt. Een steuntje in de rug van een familielid, vriend of buur kan veel betekenen. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Ouderen lopen meer risico om geraakt te worden door het nieuwe coronavirus. Dat leidt tot minder sociaal contact en soms ook dat ze praktische hulp missen. Als een persoonlijk bezoekje er niet in zit, laat toch van je horen. Of misschien juist wat vaker. De handen uit de mouwen steken kan alsnog. Even bellen of een kaartje sturen. Of kun je ‘coronaproof’ hulp aanbieden. Een klein gebaar doet veel. Contact houden kan altijd.

Met vragen of voor een luisterend oor zijn er verschillende telefonische hulplijnen.

  • De Luisterlijn (0900 – 0767) is 24/7 bereikbaar voor iedereen die behoefte heeft aan een gesprek of luisterend oor.
  • Ouderen die zich zorgen maken over het coronavirus, vragen hebben of gewoon graag een praatje willen maken kunnen bellen met ANBO (0348 – 46 66 66), KBO-PCOB (030 – 3 400 600) of het Rode Kruis (070 – 4455 888).
  • Voor mantelzorgers is er de Mantelzorglijn (030 – 760 60 55).
  • Voor kinderen is er natuurlijk altijd ook de Kindertelefoon (0800 – 0432).

Wil  je toch eens met een professional praten over eenzaamheid? Neem contact op met de Emergis telefoonlijn via 0113 26 70 80 (van maandag t/m vrijdag van 09.00 tot 21.00 uur). 

Het team achter dit telefoonnummer wordt gevormd door preventiemedewerkers van Emergis in nauwe samenwerking met de ervaringswerkers en enkele vrijwilligers. Afhankelijk van de ernst of de zwaarte van de hulpvraag die je hebt, verwijzen de medewerkers je door binnen of buiten Emergis. Je mag ook altijd bellen voor een kletspraatje. Bijvoorbeeld omdat je vandaag nog niemand hebt gesproken.

Acuut hulp nodig?
Als je niet in behandeling bij ons bent, bel je de huisarts of de huisartsenpost. Als het nodig is nemen zij contact met ons op. Ben je wel in behandeling bij ons, dan kun je zelf bellen naar het secretariaat van jouw behandelaar.